Over de ruimte tussen inzicht en actie, en waarom verandering vaak pas komt wanneer het niet anders meer kan
We weten vaak heel goed wat we zouden moeten doen. En toch doen we het niet.
Er zit iets tussen weten en doen.
Een ruimte die groter is dan we meestal willen toegeven.
Waarom weten meestal niet het probleem is
“Just do it bestaat niet”, zeg ik wel eens tegen mijn cliënten.
Niet omdat actie niet belangrijk is.
Maar omdat het zelden zo eenvoudig is als het klinkt.
Als dat zo was, zou stoppen met roken makkelijk zijn.
Of gezonder leven.
Of grenzen stellen.
We weten het namelijk wel.
In mijn werk zie ik zelden dat mensen niet weten wat er speelt.
We voelen wanneer iets niet klopt.
We merken wanneer we over onze grenzen gaan.
We weten wanneer het anders zou mogen.
Ook de oplossingen zijn vaak niet ingewikkeld.
Minder doen.
Meer kiezen.
Eerlijker zijn.
Stoppen met wat niet werkt.
En toch gebeurt het niet.
Wat zit er tussen weten en doen
Tijdens een opleiding ontdekte ik dat daar een naam voor bestaat.
De knowing doing gap.
Blijkbaar wordt er al jaren onderzoek naar gedaan.
En niet alleen in coaching, maar ook binnen organisaties.
Wat mij vooral bijbleef, is dat het verschil tussen weten en doen vaak groter is dan het verschil tussen niet weten en wel weten.
Overigens, super herkenbaar.
Wanneer komt iemand wél in beweging
In de praktijk zie je dat mensen pas echt veranderen wanneer het echt niet anders meer kan.
Wanneer iets vastloopt.
Wanneer de druk oploopt.
Wanneer doorgaan geen optie meer is.
Op dat moment verschuift er iets.
Niet omdat we plots meer weten.
Maar omdat het gewicht van hetzelfde blijven groter wordt dan het ongemak van veranderen.
Hoe kan je die beweging eerder maken
Dat is misschien wel de interessantste vraag.
Hoe zorg je ervoor dat je niet moet wachten tot het te veel wordt?
Wat ik daarin zie terugkomen, zijn een paar voorwaarden.
Vertrouwen.
Een gevoel van veiligheid.
En mildheid naar jezelf.
Niet als grote woorden, maar als iets dat jou toelaat om los te laten wat je tot nu toe houvast gaf.
Wat helpt in de praktijk
Veranderen begint meestal niet met een groot plan.
Maar wel met een moment waarop je merkt: dit klopt niet meer.
En dat je daar iets mee doet.
Een gesprek dat je aangaat.
Iets wat je uitspreekt.
Een kleine keuze die je anders maakt dan anders.
Niet omdat je zeker weet dat het werkt.
Maar omdat je voelt dat het nodig is.
Tot slot
Misschien bestaat “just do it” inderdaad niet.
Maar iets doen, ondanks de twijfel, wel.
Laat ons daar beginnen.
Sofie Varrewaere (51) is executive coach en gedragsdeskundige. Zij werkt met bestuurders, ondernemers en senior leiders rond leiderschap, organisatiegedrag en stakeholderdynamiek. In haar werk combineert zij psychologie met de realiteit van organisaties, ondernemerschap en machtssystemen. Ze is coauteur van het boek Van keukentafel naar boardroom (en weer terug).
Leave a Reply