Moet een coach een perfect leven hebben?
Nee. Een goede coach heeft geen perfect leven nodig, maar wel zelfinzicht, ervaring en de bereidheid om eerlijk te kijken naar wat er speelt. Juist het omgaan met imperfectie maakt iemand vaak beter in het begeleiden van anderen.
Waarom het idee van het perfecte leven zo aantrekkelijk is
Onlangs zag ik een post waarin werd gesteld dat je alleen zou moeten werken met een coach die “alles op orde heeft”. Succes, geld, lichaam, relatie. Het volledige plaatje.
Ik begrijp waar het vandaan komt.
We willen leren van iemand die weet hoe het werkt.
Maar er zit ook een risico in dat idee.
Wat er niet klopt aan het perfecte plaatje
Als dat de norm is, dan zou ik geen goede coach zijn.
En dat klopt niet.
Ik heb jarenlange ervaring, een stevige inhoudelijke basis en werk dagelijks met mensen op hoog niveau. Gedrag staat altijd centraal in wat ik doe.
En toch heb ik mijn leven niet volledig onder controle.
Niemand heeft dat.
Niet in werk.
Niet in relaties.
Niet in gezondheid.
Wat er gebeurt als je gelooft in perfectie
Het creëert een beeld dat niet bestaat.
Zelfs mensen die we zien als voorbeeldfiguren blijven gewoon mens. Met twijfel, met uitdagingen, met dingen die niet lopen zoals gepland.
Perfectie is geen voorwaarde voor impact.
Het is vaak zelfs een blokkade.
Wanneer het leven niet klopt met het plaatje
Er was een moment waarop ik dacht dat ik dicht bij “het perfecte leven” zat.
Mijn werk liep goed.
Ik deed wat ik graag deed.
Ik had vrijheid, fijne mensen om me heen en wist waar ik voor stond.
En toch was niet alles in balans.
Mijn relatie liep stuk.
Mijn lichaam bleef een uitdaging.
En kort daarna brak ik mijn enkel.
Geen beweging. Geen zelfstandigheid. Alles vertraagd.
Dat is ook leven.
Wat dit doet met hoe je naar anderen kijkt
Tijdens die periode werkte ik gewoon door.
In een sessie met een cliënt zag ik mezelf terug.
Ambitieus. Sterk. Altijd doorgaan.
En wat ik haar wilde zeggen, was eigenlijk voor mezelf bedoeld.
We noemen dat overdracht en tegenoverdracht.
Wat je in de ander ziet, raakt iets in jezelf.
Waarom oplossingen nooit standaard zijn
Wat ik door de jaren heen heb geleerd, is dat gedrag nooit zwart-wit is.
Wat werkt voor de één, werkt niet automatisch voor de ander.
Zelfs niet in vergelijkbare situaties.
De strategie kennen is zelden het probleem.
Het gaat om het moment waarop je er klaar voor bent om iets anders te doen.
Wat maakt iemand dan een goede coach
Niet het perfecte leven.
Wel het vermogen om te kijken.
Te voelen wat er speelt.
En ruimte te maken voor wat nodig is.
Iemand die doet alsof alles klopt, mist vaak precies dat.
Hoe kies je de juiste persoon om mee te werken
Kies niet voor iemand die het perfecte plaatje laat zien.
Kies voor iemand die zichzelf durft te laten zien.
Iemand die weet hoe het is om te zoeken.
Om vast te zitten.
En om opnieuw richting te kiezen.
Wat je hieruit kan meenemen
Het leven is niet maakbaar tot in perfectie.
En dat hoeft ook niet.
Het wordt pas interessant wanneer je leert omgaan met wat er is.
Ook wanneer het even tegenvalt.
Tot slot
Misschien zit de kracht niet in alles onder controle hebben.
Maar in kunnen bewegen wanneer dat niet zo is.
Perfectie is geen eindpunt.
Het is een idee.
Jouw leven is echt.
En dat is meer dan genoeg.
Sofie Varrewaere (51) is executive coach en gedragsdeskundige. Zij werkt met bestuurders, ondernemers en senior leiders rond leiderschap, organisatiegedrag en stakeholderdynamiek. In haar werk combineert zij psychologie met de realiteit van organisaties, ondernemerschap en machtssystemen. Ze is coauteur van het boek Van keukentafel naar boardroom (en weer terug).